مقاله:گزارش درباره يك ادعاي پليس راهور ناجا: گناه تلفات جاده اي را به گردن اورژانس انداختند
شايد اين نخستين بار نبوده و نباشد كه خدمات ارائه شده در اورژانس پيش بيمارستاني و بيمارستاني كشور براي مصدومان حوادث ترافيكي مورد بي مهري قرار مي گيرد، آن هم از سوي كساني كه قرار است به عنوان اصلي ترين افراد همراه و در كنار نظام بهداشت و درمان كشور براي ارائه خدمت به مصدومان حوادث ترافيكي باشند، نه در مقابل آن.
به طور حتم مردم بيش از هر مسئولي به ضعف هايي كه در سيستم درماني كشور وجود دارد آگاه هستند، اما نمي توان تا اين حد چشم روي همه واقعيات بست و در برابر همه مشكلات و احياناً كوتاهي هايي كه در زمينه كنترل و كاهش حجم تصادفات جاده اي در كشور وجود دارد و صورت مي گيرد، همه تقصيرات را به گردن يك نهاد انداخت و اعلام كرد از اين كه 49 درصد متوفيان حوادث ترافيكي در صحنه و 51 درصد هنگام انتقال به بيمارستان يا در بيمارستان جان خود را از دست مي دهند و در ضمن كشور خود را با ميانگين 15 تا 20 درصدي جهاني كه در اين زمينه وجود دارد، مقايسه كرد. پر واضح است كشورهايي كه اين ميانگين جهاني براي آنها ثبت شده، از هر نظر از جمله ايمني جاده ها، خودروها و... با ما بسيار تفاوت دارند.
ضمن اين كه بايد توجه برخي مسئولان را به اين مهم جلب كرد كه كمي در بيان استانداردهاي جهاني انصاف را هم رعايت كنند، چه اين كه در همين مورد خاص استاندارد جهاني ديگري مي گويد كه از 100 درصد افرادي كه در جاده ها به علت حوادث ترافيكي فوت مي كنند، 50 درصد در صحنه حادثه و 50 درصد ديگر در حين انتقال به مراكز درماني جان خود را از دست مي دهند و اين هم يك ميانگين و استاندارد جهاني است!
اگر بخواهيم انصاف را رعايت كنيم و همه تلاش هايي كه از سوي نظام بهداشت و درمان كشور براي بهبود رسيدگي و نجات جان مصدومان ترافيكي انجام شده، يا در اصل خدمات دولت خدمتگزار را براحتي و به اين صراحت زير سوال نبريم، نبايد اين مهم را فراموش كنيم كه تا قبل از برنامه چهارم 80درصد افرادي كه در حوادث مصدوم شده بودند، سر صحنه حادثه و 20درصد حين انتقال جان خود را از دست مي دادند، اما اكنون با رفع مشكلاتي چون تاخيردر رسيدن بر بالين مصدومان حوادث بخش زيادي از 80درصدي كه سر صحنه جان مي باختند، دست كم به بيمارستان ها منتقل مي شوند. نكته اي كه دكتر محمد سرور معاون فني و عمليات مركز مديريت حوادث و فوريت هاي پزشكي به آن اشاره مي كند و به مي گويد كه هر چند اعتقاد دارم اين آمار دقيق نيست، اما اگر همان 49درصدي كه راهور مي گويد را قبول كنيم، نشان مي دهد كه ما اكنون بسيار زودتر از قبل در صحنه تصادفات حاضريم و بيماران را به بيمارستان ها منتقل مي كنيم و در اصل ارائه چنين آمارهايي هر چند با مفاهيم نادرست منتقل شود، به نفع ماست.
وي با بيان اينكه همواره انتقادها به سمت اورژانس پيش بيمارستاني و بيشتر از آن به سمت بيمارستان ها است، توضيح مي دهد: ما هم نمي گوييم كمال مطلق هستيم، اما براحتي هم نمي توان همه تلاش هايي كه تاكنون انجام شده را زير سوال برد. ما از سال89 براساس دستور وزير بهداشت، ساماندهي اورژانس هاي بيمارستاني را در دستور كار قرار داديم و بلافاصله كميته اي براي رسيدگي به علل نارضايتي مردم از اورژانس ها تشكيل شد و برنامه ريزي براي رفع مشكلات صورت گرفت.
وي به اين مهم اشاره مي كند كه سابق بر اين بيمارستان ها براساس اولويت به بيماران رسيدگي نمي كردند، اما اكنون سيستم ترياژ بيمارستاني در 90 درصد بيمارستان ها راه اندازي شده است تا رسيدگي به بيمار بدحال را در اولويت قرار دهند. به علاوه نيروهاي ما در اورژانس پيش بيمارستاني دانش كافي نداشتند، به اين منظور هم آموزش كاركنان ما از 40 درصد به 95 درصد افزايش يافت و با برگزاري هفت كارگاه قطبي همه مديران و پرستاران اورژانس زير پوشش آموزش هاي تخصصي قرار گرفتند.
دكتر سرور به موضوع مديريت تخت هاي بيمارستاني اشاره و عنوان مي كند: زماني تخت خالي در اورژانس نبود، اما در بخش هاي ديگر با وجود شلوغي اورژانس، تخت خالي بسياري وجود داشت تا اينكه اكنون يك نفر در بيمارستان ها مسئوليت خالي نگه داشتن تخت هاي اورژانس را بر عهده گرفته و متخصصان طب اورژانس نيز اكنون در
14 دانشگاه علوم پزشكي در حال تربيت هستند، به علاوه در بيمارستان هايي كه بيش از 30 هزار مراجعه در سال هم دارند، موظف هستند پزشك متخصص مقيم داشته باشند.
وي به اين مهم تاكيد مي كند كه هر چند سيستم اورژانس پيش بيمارستاني و بيمارستاني كشور ارتقاي بسياري يافته است اما معتقديم كه كاهش مرگ و مير مصدومان ترافيكي حاصل عملكرد جمعي همه سازمان ها است و ماهم به نوبه خود از هيچ تلاشي در اين زمينه فروگذار نكرده ايم. شاهد آن هم اين است كه ما در شروع برنامه چهارم توسعه 437 پايگاه اورژانس شهري داشتيم كه اكنون اين پايگاه ها به 793 پايگاه افزايش يافته و پايگاه هاي جاده اي هم از 246 به يكهزار و 252 و مجموع پايگاه ها از 683 به 2 هزار و 45 پايگاه افزايش يافته است.
به گفته معاون مركز مديريت حوادث و فوريت هاي پزشكي اورژانس كشور تعداد آمبولانس هاي اورژانس هم در حال حاضر 3 هزار و 30 دستگاه آمبولانس جديد است كه از اين ميان 832 آمبولانس فرسوده از رده خارج شدند و اكنون شمار 5 اتوبوس آمبولانس اورژانس هم به 52 دستگاه افزايش يافته كه كمك بسياري به خدمت رساني در حوادث ترافيكي و مديريت حوادث پرتلفات خواهد كرد. وي با بيان اين كه هم اكنون 14 هزار و 513 نفر در اورژانس پيش بيمارستاني فعال هستند، تصريح مي كند: تعداد 6 فروند بالگرد اورژانس هم به 7 فروند افزايش يافته كه مالكيت يك فروند از اين بالگردها براي نخستين بار از آن وزارت بهداشت و درمان است. با همين تعداد بالگردها 412 سورتي پرواز ما تا قبل از برنامه چهارم، به 5 هزار و 677 سورتي پرواز رسيده و 8 هزار و 345 بيمار كه 90 درصد آنها مجروحان حوادث ترافيكي بوده اند، به وسيله اين بالگردها منتقل شده اند. دكتر سرور همچنين درباره كاهش زمان رسيدن اورژانس به بالين مصدومان حوادث توضيح مي دهد: سابق بر اين مدت زمان حضور ما بر بالين بيماران و مصدومان جاده اي 25 دقيقه بود، اما اكنون در 80درصد موارد 14 دقيقه اي بر بالين بيمار حاضر مي شويم و اكنون 57درصد مصدومان حوادث جاده اي و شهري به بيمارستان ها منتقل مي شوند و در جاده ها هم كه 60درصد تلفات در آن رخ مي دهد، بيش از 90درصد مجروحان به بيمارستان منتقل مي شوند.
وي البته به اين مهم اشاره مي كند كه اظهارنظرهايي چون رخ دادن 49 درصد مرگ هاي حوادث جاده اي در بيمارستان ها و امثال آن نيازمند بررسي هاي فني و كارشناسي است، سرور تاكيد مي كند: اين اظهارنظرها نه فقط كمكي به رفع مشكلات و افزايش همكاري هاي جمعي نمي كند، بلكه سد راه هم خواهد بود. به هر حال ما منطق كار و استانداردهاي خود را بهتر مي دانيم و بارها مستندات خود را با نامه هاي رسمي به دوستان ارائه داده ايم.
رضا رضايي، رئيس اداره بودجه و اعتبارات معاونت درمان وزارت بهداشت و درمان كه مسئوليت اجراي ماده92 قانون برنامه چهارم توسعه را بر عهده داشته است هم در اين باره به مي گويد: براساس ماده92 قانون برنامه چهارم و بند ب ماده 37 قانون برنامه پنجم، بيمارستان هاي زير پوشش وزارت بهداشت از سال84 ملزم به درمان رايگان مصدومان حوادث و سوانح ترافيكي براساس تعرفه هاي مصوب دولتي شده اند و بيمارستان ها در اين زمينه با وجود مشكلاتي كه در تامين منابع مالي اجراي اين قانون از سوي بيمه هاي تجاري وجود داشت، اما سيستم درماني به بهترين شكل ممكن وظايف خود را انجام داد.
به گفته وي سال 88 بيش از 800 هزارنفر، 89 حدود 820 هزار نفر و در سال 90، 850 هزار مصدوم ترافيكي بستري و سرپايي در بيمارستان ها درمان شدند و اكنون تخت هاي مراقبت هاي ويژه بسياري از بيمارستان ها افزايش يافته است.
به عنوان نمونه هفته گذشته 175 تخت به تخت هاي ويژه بيمارستان ها اضافه شد كه 10 مورد آن در استان كرج بوده و همه اين اقدامات در كاهش مرگ و مير تصادفات جاده اي بسيار موثر بوده است.
هرچند مسئولان راهور با قصد و نيت خدمت، آمار مرگ و مير تصادفات و سوانح جاده اي را اعلام كرده اما زيرسوال بردن خدمات اورژانس كه به ويژه در سال هاي اخير ارتقاي كمي و كيفي مطلوبي داشته به دور از انصاف است. عوامل مختلفي همچون عوامل جاده اي، راننده، وسايل نقليه و مهمتر از همه بي احتياطي رانندگان در تصادفات و آمار مرگ و مير موثر است و هرچند ممكن است ايراد و كاستي هايي هم به مجموعه اورژانس و نيروهاي امدادي وارد باشد اما يكسونگري در اين رابطه باري از مشكلات كم نخواهد كرد و پرسش جديدي پاسخ داده نخواهد شد.
روزنامه ايران، شماره 5183 به تاريخ 3/7/91، صفحه 4 (اجتماعي)
به طور حتم مردم بيش از هر مسئولي به ضعف هايي كه در سيستم درماني كشور وجود دارد آگاه هستند، اما نمي توان تا اين حد چشم روي همه واقعيات بست و در برابر همه مشكلات و احياناً كوتاهي هايي كه در زمينه كنترل و كاهش حجم تصادفات جاده اي در كشور وجود دارد و صورت مي گيرد، همه تقصيرات را به گردن يك نهاد انداخت و اعلام كرد از اين كه 49 درصد متوفيان حوادث ترافيكي در صحنه و 51 درصد هنگام انتقال به بيمارستان يا در بيمارستان جان خود را از دست مي دهند و در ضمن كشور خود را با ميانگين 15 تا 20 درصدي جهاني كه در اين زمينه وجود دارد، مقايسه كرد. پر واضح است كشورهايي كه اين ميانگين جهاني براي آنها ثبت شده، از هر نظر از جمله ايمني جاده ها، خودروها و... با ما بسيار تفاوت دارند.
ضمن اين كه بايد توجه برخي مسئولان را به اين مهم جلب كرد كه كمي در بيان استانداردهاي جهاني انصاف را هم رعايت كنند، چه اين كه در همين مورد خاص استاندارد جهاني ديگري مي گويد كه از 100 درصد افرادي كه در جاده ها به علت حوادث ترافيكي فوت مي كنند، 50 درصد در صحنه حادثه و 50 درصد ديگر در حين انتقال به مراكز درماني جان خود را از دست مي دهند و اين هم يك ميانگين و استاندارد جهاني است!
اگر بخواهيم انصاف را رعايت كنيم و همه تلاش هايي كه از سوي نظام بهداشت و درمان كشور براي بهبود رسيدگي و نجات جان مصدومان ترافيكي انجام شده، يا در اصل خدمات دولت خدمتگزار را براحتي و به اين صراحت زير سوال نبريم، نبايد اين مهم را فراموش كنيم كه تا قبل از برنامه چهارم 80درصد افرادي كه در حوادث مصدوم شده بودند، سر صحنه حادثه و 20درصد حين انتقال جان خود را از دست مي دادند، اما اكنون با رفع مشكلاتي چون تاخيردر رسيدن بر بالين مصدومان حوادث بخش زيادي از 80درصدي كه سر صحنه جان مي باختند، دست كم به بيمارستان ها منتقل مي شوند. نكته اي كه دكتر محمد سرور معاون فني و عمليات مركز مديريت حوادث و فوريت هاي پزشكي به آن اشاره مي كند و به مي گويد كه هر چند اعتقاد دارم اين آمار دقيق نيست، اما اگر همان 49درصدي كه راهور مي گويد را قبول كنيم، نشان مي دهد كه ما اكنون بسيار زودتر از قبل در صحنه تصادفات حاضريم و بيماران را به بيمارستان ها منتقل مي كنيم و در اصل ارائه چنين آمارهايي هر چند با مفاهيم نادرست منتقل شود، به نفع ماست.
وي با بيان اينكه همواره انتقادها به سمت اورژانس پيش بيمارستاني و بيشتر از آن به سمت بيمارستان ها است، توضيح مي دهد: ما هم نمي گوييم كمال مطلق هستيم، اما براحتي هم نمي توان همه تلاش هايي كه تاكنون انجام شده را زير سوال برد. ما از سال89 براساس دستور وزير بهداشت، ساماندهي اورژانس هاي بيمارستاني را در دستور كار قرار داديم و بلافاصله كميته اي براي رسيدگي به علل نارضايتي مردم از اورژانس ها تشكيل شد و برنامه ريزي براي رفع مشكلات صورت گرفت.
وي به اين مهم اشاره مي كند كه سابق بر اين بيمارستان ها براساس اولويت به بيماران رسيدگي نمي كردند، اما اكنون سيستم ترياژ بيمارستاني در 90 درصد بيمارستان ها راه اندازي شده است تا رسيدگي به بيمار بدحال را در اولويت قرار دهند. به علاوه نيروهاي ما در اورژانس پيش بيمارستاني دانش كافي نداشتند، به اين منظور هم آموزش كاركنان ما از 40 درصد به 95 درصد افزايش يافت و با برگزاري هفت كارگاه قطبي همه مديران و پرستاران اورژانس زير پوشش آموزش هاي تخصصي قرار گرفتند.
دكتر سرور به موضوع مديريت تخت هاي بيمارستاني اشاره و عنوان مي كند: زماني تخت خالي در اورژانس نبود، اما در بخش هاي ديگر با وجود شلوغي اورژانس، تخت خالي بسياري وجود داشت تا اينكه اكنون يك نفر در بيمارستان ها مسئوليت خالي نگه داشتن تخت هاي اورژانس را بر عهده گرفته و متخصصان طب اورژانس نيز اكنون در
14 دانشگاه علوم پزشكي در حال تربيت هستند، به علاوه در بيمارستان هايي كه بيش از 30 هزار مراجعه در سال هم دارند، موظف هستند پزشك متخصص مقيم داشته باشند.
وي به اين مهم تاكيد مي كند كه هر چند سيستم اورژانس پيش بيمارستاني و بيمارستاني كشور ارتقاي بسياري يافته است اما معتقديم كه كاهش مرگ و مير مصدومان ترافيكي حاصل عملكرد جمعي همه سازمان ها است و ماهم به نوبه خود از هيچ تلاشي در اين زمينه فروگذار نكرده ايم. شاهد آن هم اين است كه ما در شروع برنامه چهارم توسعه 437 پايگاه اورژانس شهري داشتيم كه اكنون اين پايگاه ها به 793 پايگاه افزايش يافته و پايگاه هاي جاده اي هم از 246 به يكهزار و 252 و مجموع پايگاه ها از 683 به 2 هزار و 45 پايگاه افزايش يافته است.
به گفته معاون مركز مديريت حوادث و فوريت هاي پزشكي اورژانس كشور تعداد آمبولانس هاي اورژانس هم در حال حاضر 3 هزار و 30 دستگاه آمبولانس جديد است كه از اين ميان 832 آمبولانس فرسوده از رده خارج شدند و اكنون شمار 5 اتوبوس آمبولانس اورژانس هم به 52 دستگاه افزايش يافته كه كمك بسياري به خدمت رساني در حوادث ترافيكي و مديريت حوادث پرتلفات خواهد كرد. وي با بيان اين كه هم اكنون 14 هزار و 513 نفر در اورژانس پيش بيمارستاني فعال هستند، تصريح مي كند: تعداد 6 فروند بالگرد اورژانس هم به 7 فروند افزايش يافته كه مالكيت يك فروند از اين بالگردها براي نخستين بار از آن وزارت بهداشت و درمان است. با همين تعداد بالگردها 412 سورتي پرواز ما تا قبل از برنامه چهارم، به 5 هزار و 677 سورتي پرواز رسيده و 8 هزار و 345 بيمار كه 90 درصد آنها مجروحان حوادث ترافيكي بوده اند، به وسيله اين بالگردها منتقل شده اند. دكتر سرور همچنين درباره كاهش زمان رسيدن اورژانس به بالين مصدومان حوادث توضيح مي دهد: سابق بر اين مدت زمان حضور ما بر بالين بيماران و مصدومان جاده اي 25 دقيقه بود، اما اكنون در 80درصد موارد 14 دقيقه اي بر بالين بيمار حاضر مي شويم و اكنون 57درصد مصدومان حوادث جاده اي و شهري به بيمارستان ها منتقل مي شوند و در جاده ها هم كه 60درصد تلفات در آن رخ مي دهد، بيش از 90درصد مجروحان به بيمارستان منتقل مي شوند.
وي البته به اين مهم اشاره مي كند كه اظهارنظرهايي چون رخ دادن 49 درصد مرگ هاي حوادث جاده اي در بيمارستان ها و امثال آن نيازمند بررسي هاي فني و كارشناسي است، سرور تاكيد مي كند: اين اظهارنظرها نه فقط كمكي به رفع مشكلات و افزايش همكاري هاي جمعي نمي كند، بلكه سد راه هم خواهد بود. به هر حال ما منطق كار و استانداردهاي خود را بهتر مي دانيم و بارها مستندات خود را با نامه هاي رسمي به دوستان ارائه داده ايم.
رضا رضايي، رئيس اداره بودجه و اعتبارات معاونت درمان وزارت بهداشت و درمان كه مسئوليت اجراي ماده92 قانون برنامه چهارم توسعه را بر عهده داشته است هم در اين باره به مي گويد: براساس ماده92 قانون برنامه چهارم و بند ب ماده 37 قانون برنامه پنجم، بيمارستان هاي زير پوشش وزارت بهداشت از سال84 ملزم به درمان رايگان مصدومان حوادث و سوانح ترافيكي براساس تعرفه هاي مصوب دولتي شده اند و بيمارستان ها در اين زمينه با وجود مشكلاتي كه در تامين منابع مالي اجراي اين قانون از سوي بيمه هاي تجاري وجود داشت، اما سيستم درماني به بهترين شكل ممكن وظايف خود را انجام داد.
به گفته وي سال 88 بيش از 800 هزارنفر، 89 حدود 820 هزار نفر و در سال 90، 850 هزار مصدوم ترافيكي بستري و سرپايي در بيمارستان ها درمان شدند و اكنون تخت هاي مراقبت هاي ويژه بسياري از بيمارستان ها افزايش يافته است.
به عنوان نمونه هفته گذشته 175 تخت به تخت هاي ويژه بيمارستان ها اضافه شد كه 10 مورد آن در استان كرج بوده و همه اين اقدامات در كاهش مرگ و مير تصادفات جاده اي بسيار موثر بوده است.
هرچند مسئولان راهور با قصد و نيت خدمت، آمار مرگ و مير تصادفات و سوانح جاده اي را اعلام كرده اما زيرسوال بردن خدمات اورژانس كه به ويژه در سال هاي اخير ارتقاي كمي و كيفي مطلوبي داشته به دور از انصاف است. عوامل مختلفي همچون عوامل جاده اي، راننده، وسايل نقليه و مهمتر از همه بي احتياطي رانندگان در تصادفات و آمار مرگ و مير موثر است و هرچند ممكن است ايراد و كاستي هايي هم به مجموعه اورژانس و نيروهاي امدادي وارد باشد اما يكسونگري در اين رابطه باري از مشكلات كم نخواهد كرد و پرسش جديدي پاسخ داده نخواهد شد.
روزنامه ايران، شماره 5183 به تاريخ 3/7/91، صفحه 4 (اجتماعي)
+ نوشته شده در شنبه ۸ مهر ۱۳۹۱ ساعت 9:31 توسط علی مدقالچی
|